بهزاد سلطانی

1- فروردین: ماه فره وشی ها وروان های پاسدارو پیشرفت دهنده.
2- اردیبهشت: ماه راستی ها ودادگری ها
3- خرداد: ماه خودشناسی و رسایی ها
4- تیر: ماه برکت وفراوانی
5- امرداد: ماه بی مرگی وجاودانی ها
6- شهریور: ماه نیروی سازنده وبرگزیده ها
7- مهر: ماه دوستی وپیمان
8- آبان: ماه آب ها
9- آذر: ماه آتش وفروغ پاکی
10- دی: ماه دهش ، دادار
11- بهمن: ماه خرد ،منش نیک 
12- اسفند: ماه مهروآرامش افزاینده

أنفُ العَـنزة یعنی بینی بز .

پزشکان ایرانی مانند ابو علی سینا بودند که این نام را بر سر زبانها انداختند . زیرا دیده بودند که کسانی که دچار این بیماری می شوند عطسه هایی مانند بز می کنند و یا بینی آنان مانند بز می شود و یا چیزی مانند این .این واژه در دوره ی پیشرفت مسلمانان در پزشکی به زبانهای غربی وارد شد و دگرگونه شده به شکل آنفلوانزا در آمد .
عَنزة ، ماعِز و تیس در عربی به معنی بز است .

منبع: اشکبوس

وقتی کشتی مهاجرین انگلیسی در سواحل استرالیا پهلو گرفت و مهاجران به درون سرزمین جدید رفتند با این حیوان روبرو شدند و با تعجب از بومیان پرسیدند :What 's this؟ اما آنان که نمی فهمیدند انگلیسی ها چه می گویند به زبان خودشان گفتند کانگورو یعنی "نمی فهمم چی میگی". انگلیسی ها گمان بردند این اسم این حیوان است . بعدها که این اسم جا افتاد از کار خود خنده شان گرفت و این نام همچنان تا به امروز در تمام زبان های جهان مانده است.

زیرآب، در خانه های قدیمی تا کمتر از صد سال پیش که لوله کشی آب تصفیه شده نبود معنی داشت . زیرآب در انتهای مخزن آب خانه ها بوده که برای خالی کردن آب ،  آن را باز می کردند . این زیرآب به چاهی راه داشت و روش باز کردن زیرآب این بود که کسی درون حوض می رفت و زیرآب را باز می کرد تا لجن ته حوض از زیرآب به چاه برود و آب پاکیزه شود .

در همان زمان وقتی با کسی دشمنی داشتند. برای اینکه به او ضربه بزنند زیرآب حوض خانه اش را باز می کردند تا همه آب تمیزی را که در حوض دارد از دست بدهد.

صاحب خانه وقتی خبردار می شد خیلی ناراحت می شد چون بی آب می ماند .این فرد آزرده به دوستانش می گفت: «زیرآبم را زده اند.»

این اصطلاح که زیرآبش را زدند ریشه از همین کار دارد که چندان دور هم نبوده است.

گاهی واژه ای را نادرست تلفظ می کنند و همان اشتباه بر سر زبان می افتد. تا پنجاه سال پیش مردم در زمستان برای گرم شدن دور کرسی می نشستند و برای سرگرمی و وقت گذرانی گاهی چرت و پرت هایی به هم می بافتند و می خندیدند و این سخنان را "کُرسی شعر" نامیده شد که ما امروزه آن را بد تلفظ می کنیم.

میدانید کلمه استکان از کجا آمده است؟

 در زمان های قدیم هنگامیکه هندو ها با کشور های عربی مراوده تجاری داشتند  برای نوشیدن چای به همراه خود پیاله هایی را به این کشور ها خصوصا عراق  و شام قدیم آوردند که در آن کشور ها به بیاله معروف شد.پس از آن اروپاییانی که  برای تجارت به کشورهای عربی سفر میکردند چون در کشورشان از فنجان برای  نوشیدن چای یا قهوه استفاده میکردند هنگام بازگشت به کشورشان این پیاله ها را  به عنوان یادگاری میبردند و آن را  East Tea Can مینامیدند یعنی یک ظرف چای شرقی  به تدریج این کلمه به کشور های شرقی بازگشت و در آنجا متداول شد.